تحلیل آینده پژوهانه از جامعه آرمانی(مهدویت)
43 بازدید
مقطع: فوق لیسانس
نقش: مشاور
دانشگاه: حوزه علمیه قم
تاریخ دفاع: 1393
نام استاد/نام دانشجو : ابراهیم باقرزاده
آینده‌پژوهی به عنوان دانش شناخت و شکل‌دهی به آینده، امروزه جایگاه مهمی در دنیا پیدا کرده است و وارد در عرصه‌های مختلف زندگی بشر اعم از فرهنگ، اقتصاد، اجتماع وسیاست شده است. در واقع آینده‌پژوهی در صدد ایجاد دوراندیشی و آینده‌شناسی در سطوح مختلف زندگی بشری است تا ضمن بیان اهمیت و ضرورت توجه به رویداد‌ها و تحولات فراروی جهان، توانایی برخورد سنجیده و مناسب با آنها را فراهم سازد و یا الگوها و سناریوهای مطلوب و موجّهی برای آن ارائه دهد. از آنجایی که بخش مهمی از «آموزه مهدویت» توجه به آینده و آمادگی، برنامه‌ریزی و زمینه‌سازی برای شکل‌گیری «آینده مطلوب» است، می‌تواند در بعضی از روش‌ها و نگرش‌ها پیوندهایی با «آینده‌پژوهی» داشته باشد. براین اساس پژوهش حاضر تلاشی است برای معرفی آینده آرمانی دین (مهدویت)، و ارائه الگویی از چشم‌انداز جامعه آرمانی و مدینه فاضله مهدوی، و ویژگیهای آن، در عرصه‌های مختلف، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، و این که چگونه می‌شود کارکردهای مختلف جامعه آرمانی را در جامعه منتظر پیاده کرد. بنابراین رویکرد دینی به آینده، نیازمند به آینده‌سازی دینی و مدیریت چالشی و دراز مدت است که لازمه آن، بینشی عمیق و آرمان‌های قابل باور و همچنین تدوین برنامه‌های و افق‌هایی برای آینده روشن. آینده‌ای که در آن فرهنگ غنی اسلام با محوریت فرهنگ مهدویت، بر همه فرهنگ‌های مادی غالب گردد تا این که بتواند پشتوانه‌ای محکمی برای حرکت تاریخی انقلاب اسلامی، مبتنی بر نگرش آینده نگر، با اتکا و اعتماد به آموزه‌های غنی دینی باشد.