تحلیل حدیث­ شناسه حکم نام بردن حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف
42 بازدید
نقش: نویسنده
سال نشر: 1392/07/28
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
مهدویت اعتقادی پایه­ای است که همواره در میان باورهای اسلامی بدان اهتمام و توجه ویژه­ای شده است و این اهتمام همچنان در سخنان معصوم علیهم السلام و بزرگان دین بازتاب یافته است. گستره بحثهای درباره این اعتقاد سترگ نه تنها امور کلی، که بسیاری از امور جزئی را نیز در بر گرفته است. یکی از این امور، «حکم نام بردن» آن حضرت به نام «محمد» است که بررسی آن با توجه به ویژگی آن حضرت و نیز چگونگی زندگی وی، اهمیت دارد. این نوشتار به بحث درباره حکم نام بردن حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف به نام خاص «محمد» بر اساس سخان معصومان علیهم السلام پرداخته است. دیدگاهها در این بحث با نگاه به گروه­های گوناگون روایات در این باره، به طور عمده در دو دسته تقسیم شده است: دیدگاه نخست، باور کسانی است که در هر شرایطی نام بردن آن حضرت را به نام «محمد» حرام می­داند. به گونه ­ای که امروزه حتی آن را به صورت «م ح م د» می‌نویسند. دیدگاه دوم از کسانی است که این ممنوع بودن را به سبب نام بردن در برخی روایات و ادعیه، ویژه زمانی دانسته­اند که به سبب نام بردن، آسیبی متوجه آن حضرت می­شد. در ادامه بررسی کوتاه مستندات هر دیدگاه بر پایه روایت، نتیجه می­گیریم که در زمان غیبت کبرا اگر نام بردن آن حضرت موجب آسیب و زیان نگردد، جایز است.
آدرس اینترنتی